Quomodo educatores instructionem designare possunt quae omnes discipulos et alliciat et provocet?

Transcriptum: Shaunt ā Singer, PhD

Obices in docendo discendoque ea sunt quae impediunt discipulis variis propositis discendi assequendis. Itaque hae difficultates, impedimenta, difficultates variis rebus exstare possunt. Quod autem putamus, est impedimenta haec intuitive vel intrinsece non in discipulo esse, sed inconsulte in methodis, materiis, propositis, et aestimationibus quas nos, qui designatores didactici sumus, creamus, produci posse. Exempli gratia, materia impressa fortasse est modus quo tradite contenta praesentaremus. Sed habemus discipulos qui vel malunt vel limites habent ad informationem in materia impressa accedendam. Itaque materia illa inflexibilis fit, vel accessus ad materiam fit impedimentum. Itaque consilium post impedimenta identificanda est proactive cogitare de quibus materiis, methodis specificis uti possimus et conari ea impedimenta eliminare ut plures discipuli proposita illa assequi possint. Vel, in exemplo nostro, plures discipuli informationem in illo textu impresso accedere possint. Mihi placet existimare textum impressum nonnullis esse valde inflexibilem, id est, si discipuli difficultates habent, ut legendi, si ulla impedimenta visus habent quae eos impediunt quominus litteras in charta videre possint, fortasse lingua non est prima lingua eorum vel lingua electa, accedere ad contenta in illa materia impressa difficillimum esset. Itaque haec materia est valde fixa vel inflexibilis. Ut eam flexibiliorem reddamus et/vel impedimenta tollamus, eam digitalem facere possemus ut interpretari possimus vel ut clara voce pronuntiari possit discipulis qui fortasse impedimenta visus habent. Itaque impedimenta iterum sunt res quae fortasse inherentes sunt materiae particulari quam utimur. Sed impedimenta tollamus discipulis permitteret ut iterum his propositis in exemplo nostro consequantur, accedentes ad illam informationem in illo textu impresso.

Transcriptum: Sarah Wisecarver

De impedimentis in discipulis meis re vera non cogito. Si cum lectione laborant, continuo cogito quid sit finis lectionis et quid facere possim ut impedimenta illis removeam ut ad haec proposita pervenire possint? Quas optiones mihi praesto sunt? Utimur Regulis ut structura ut haec doctrina omnibus accessibilis sit. Itaque dum lectiones meas designo, cogito quomodo haec lectio eis accessibilis erit? Exempli gratia, si lectio est de comprehensione lectionis, num eam soli legere debent? Num eam cum socio legere possunt? Num eam mecum legere possunt? Num est audio ubi eam tantum audire possint? Si finis est comprehensio, num audio audire et tamen ad hanc propositam comprehensionis pervenire possunt? Certe. Itaque cogito de illo impedimento quod sit curriculum et non discipulus et has optiones semper praebeo. Discipuli in conclavi meo sciunt has optiones semper eis praesto esse. Num area mensae eorum eo tempore nimis sonora est? Num locum quietiorem desiderant? Num in solo cum tabula sedere debent? Num auricularibus sonitum excludentibus opus est? Num mensa stativa uti debent? Haec omnia semper praesto sunt, et pro eorum eruditione adiuvant. Non dico eis quid opus sit quod ad eorum eruditionem incrementum et progressum adiuvet. Conantur has decisiones facere. Et colloquia quoque habemus. Cum discipulis elementariis laboro. Interdum decisionem capiunt quae fortasse non est optima sententia pro eorum eruditione. Fortasse putaverunt se cum socio laborare debere. Deinde animadverto eos socium elegisse qui amicus optimus eorum est, et paulo garruli et a rebus alienati fiunt. Sed deinde colloquium illud, partem reflexionis habeo. Ad eos accedo et loquor et dico, "Noto fortasse finem lectionis non iam perfici [ridet]. Quid facere possemus? Quid tu, discipulus, facere posses ut finem illum consequaris?" Deinde eos ad se ipsos meditandos fac. "O, Domina Wisecarver, puto me fortasse cum alio laborare vel sola laborare debere." Pauca tantum secunda, pauca minuta fortasse requiruntur, sed eos quoque quodammodo subsistere et de eo cogitare facere.

Semper etiam de variabilitate discipulorum cogitare conor. Itaque cum impedimenta in curriculo designamus et de eis cogitamus, re vera dicitur discipulos omni tempore et quotidie varios esse. Fortasse discipulum habeo qui strenue laborat, lectionem mathematicam solus eo tempore facit. Sed deinde lectio proxima est lectio legendi, et non est attentus ad materiam illius lectionis. Itaque, quamvis soli in illa lectione mathematica optime laboraverint, fortasse illo die auxilio in lectione legendi indigent. Vocabula non intellegunt, aut non est aliquid de quo multam scientiam et informationem habent. Itaque fortasse mecum in illa parte sedere possent. Itaque est ille fluxus et refluxus constans in spatio quid eo tempore egeant.