Apakah yang boleh guru lakukan untuk menjadikan persekitaran bilik darjah lebih kondusif untuk pembelajaran dan perkembangan kanak-kanak?
Halaman 2: Persekitaran Fizikal
Istilah persekitaran fizikal merujuk kepada reka bentuk dan susun atur keseluruhan bilik darjah dan pusat pembelajarannya. Guru harus mereka bentuk persekitaran dengan mengatur ruang, perabot dan bahannya untuk memaksimumkan peluang pembelajaran dan penglibatan setiap kanak-kanak. Untuk berbuat demikian dengan berkesan, guru boleh mengaplikasikan konsep yang dikenali sebagai Reka Bentuk Universal untuk Pembelajaran (UDL), satu rangka kerja yang membantu guru mereka bentuk pengalaman pembelajaran yang mudah diakses dan mencabar yang sesuai untuk semua kanak-kanak. Untuk menjadikan bilik darjah lebih mudah diakses dan mencabar untuk semua orang, guru mungkin menyediakan buku pada tahap bacaan yang berbeza, meletakkan bahan-bahan yang mudah dicapai di atas rak atau mewujudkan ruang yang luas supaya kanak-kanak yang menggunakan kerusi roda boleh bergerak di sekitar bilik darjah.
Apabila mereka bercadang untuk mereka bentuk persekitaran fizikal yang berkesan, guru harus mempertimbangkan pelbagai aspek persekitaran. Setelah mereka memilih perabot bersaiz kanak-kanak yang sesuai dengan usia, guru harus memikirkan setiap perkara berikut.
Persekitaran fizikal yang direka bentuk dengan baik mempunyai kawasan aktiviti yang berbeza dengan sempadan yang jelas, fizikal dan visual yang ditakrifkan oleh perabot dan penutup lantai. Perabot dan penutup lantai ini harus mewujudkan ruang yang selesa dan sesuai dengan tujuan yang dimaksudkan. Contohnya, kawasan blok mungkin mempunyai rak buku untuk menjadikannya pusat blok dan permaidani atau lantai busa untuk meredam bunyi apabila blok jatuh di atas lantai. Selain itu, kawasan perpustakaan harus mempunyai penutup lantai yang lembut dan selesa untuk kanak-kanak kecil dan orang dewasa duduk di atasnya sambil mereka melihat buku. Apabila mereka menyusun perabot, guru harus:
- Pastikan semua kanak-kanak dapat dilihat oleh orang dewasa dan orang dewasa dapat dilihat oleh kanak-kanak bagi memastikan pengawasan yang betul.
- Reka kawasan dengan ruang untuk kanak-kanak bekerja dan bermain secara berdikari atau dalam kumpulan kecil dan berkumpul sebagai komuniti.
- Wujudkan sempadan yang jelas untuk menunjukkan di mana ruang tengah bermula dan berakhir.
- Pertimbangkan lokasi pusat. Pusat dengan tahap aktiviti yang tinggi (cth, pusat blok, kawasan permainan dramatik, pusat muzik) tidak boleh terletak berhampiran dengan pusat dengan aktiviti yang lebih senyap (cth, pusat mendengar, kawasan komputer).
- Pertimbangkan bilangan dan saiz pusat. Pastikan terdapat ruang yang cukup untuk kanak-kanak boleh bertunang tanpa bersesak-sesak.
- Cipta ruang peribadi yang selesa. Cipta ruang selamat di mana kanak-kanak boleh berundur untuk berehat, memerhati dan mengecas semula emosi sepanjang hari.
Satu lagi aspek persekitaran fizikal termasuklah pemilihan dan penempatan bahan. Pemilihan bahan termasuklah memilih mainan dan objek fizikal lain yang sesuai perkembangannya untuk kanak-kanak kecil di dalam bilik darjah. Contohnya, kawasan blok harus merangkumi pelbagai blok untuk membolehkan kanak-kanak dengan pelbagai kemahiran motor memanipulasinya, dan bahan-bahan ini harus diletakkan supaya mudah diakses. Di samping itu, guru harus mengingati pertimbangan berikut semasa memilih dan meletakkan bahan:
sesuai perkembangannya
glosari
- Menyusun dan menyimpan bahan-bahan di tempat yang sesuai (contohnya, bahan seni di pusat seni, meja deria berhampiran sinki), dengan mengambil kira perkembangan kemahiran berdikari kanak-kanak
- Menyediakan bahan yang mencukupi di pusat-pusat tersebut supaya kanak-kanak dapat terlibat dan tidak bertengkar tentang sumber yang terhad
- Menyediakan bahan yang memudahkan permainan bebas dan sosial
- Mempunyai pusat yang teratur dan bersedia untuk digunakan apabila kanak-kanak tiba
- Memastikan bahan-bahan tersebut mewakili latar belakang dan pengalaman kanak-kanak yang berbeza
- Meletakkan barang yang lebih berat di rak bawah supaya kanak-kanak tidak cedera apabila mereka menurunkannya
- Menyediakan peralatan permainan yang selamat yang menawarkan cabaran yang sesuai dengan perkembangan untuk menggalakkan perkembangan kemahiran menyelesaikan masalah
- Menggalakkan kanak-kanak untuk membantu membuat keputusan tentang bahan
- Memutar bahan untuk menggalakkan minat kanak-kanak dan memastikan bahan tersebut kekal baharu
Dalam temu bual ini, Erica Roy berkongsi pertimbangan untuk meletakkan bahan supaya ia mudah diakses oleh pelajar.
Erica Roy
Guru tadika
(masa: 1:29)
Transkrip: Erica Roy
Memikirkan tentang bahan, perkara paling penting yang saya pertimbangkan ialah, Adakah pelajar dapat mengaksesnya sendiri sebebas mungkin? Saya cuba melabelkan semua perkara di dalam bilik darjah dengan jelas. Kami mempunyai stesen seni yang mempunyai label untuk setiap bahan dengan gambar dan perkataan supaya pelajar boleh membacanya atau mereka boleh menggunakan gambar tersebut untuk membantu. Ia juga sangat penting untuk memastikan ia berada pada tahap mereka, terutamanya dalam ruang awal kanak-kanak. Kami benar-benar ingin menggalakkan mereka untuk berdikari. Dan jika sesuatu tidak dapat dicapai oleh mereka, maka itu menjadikannya lebih sukar. Sekurang-kurangnya saya, secara peribadi, saya ingin mereka dapat bergerak bebas di seluruh bilik darjah dan mempunyai apa yang mereka perlukan tanpa memerlukan bantuan saya yang konsisten. Saya rasa itu benar-benar membantu membina keyakinan mereka dan juga menyokong semua jenis pelajar yang berbeza. Dan sekali lagi, apabila bahan tidak dilabelkan dengan jelas atau tidak dapat dicapai oleh mereka, saya fikir mudah bagi pelajar untuk melepaskan diri atau, sebaliknya, menjadi terlalu bergantung pada sokongan orang dewasa. Apabila saya mereka bentuk bilik darjah saya, saya akan berlutut melihat sesuatu untuk memastikan ia sesuai untuk mereka dan ketinggian mereka. Dan saya rasa itu strategi yang sangat bagus untuk digunakan. Saya perasan setiap kali ada sesuatu yang baharu, semua pelajar saya seperti, “Apa itu? Kenapa ada di sana? Apa itu?” yang mana satu perkara yang bagus. Ia memberitahu saya bahawa mereka menggunakan visual dan benda-benda di sekeliling bilik sebagai alat.
Satu lagi aspek penting persekitaran fizikal ialah reka bentuk dan paparan bahan visual. Bahan visual—seperti poster untuk mempamerkan peraturan bilik darjah, jadual harian dan langkah-langkah untuk menyelesaikan rutin (contohnya, mencuci tangan)—membantu kanak-kanak kecil mengetahui apa yang perlu dilakukan dan cara untuk lebih memahami persekitaran mereka. Contohnya, di kawasan blok, guru boleh melabelkan pusat dan menggunakan visual blok yang berbeza untuk menunjukkan di mana ia sepatutnya berada di rak. Ini boleh membantu kanak-kanak apabila tiba masanya untuk membersihkan pusat. Pertimbangan lain termasuk:
- Mempamerkan hasil kerja kanak-kanak supaya mereka boleh berbangga dengannya dan dapat merasai rasa pemilikan bilik. Melakukan ini juga menawarkan peluang untuk perkembangan bahasa: Apabila kanak-kanak bercakap tentang kerja mereka atau mengulas tentang kerja kanak-kanak lain, guru boleh menggunakan peluang ini untuk membina kemahiran bahasa mereka.
- Memaparkan visual pada paras mata kanak-kanak supaya mereka dapat melihatnya
- Menggunakan visual untuk menunjukkan bila sesuatu pusat ditutup (contohnya, gesaan visual seperti cadar atau selimut, bulatan dengan garis miring melaluinya)
- Memaparkan bahan-bahan yang mewakili kanak-kanak dan komuniti mereka
- Pusat pelabelan dan bahan yang kerap digunakan dalam bahasa ibunda kanak-kanak di dalam bilik darjah
- Meminta kanak-kanak membawa gambar keluarga mereka untuk dipamerkan di dalam bilik darjah supaya mereka berasa selesa dan seperti di rumah sendiri di persekitaran mereka
Dalam temu bual ini, Erica Roy membincangkan tentang reka bentuk dan paparan bahan visual di dalam bilik darjahnya.
Erica Roy
Guru tadika
(masa: 2:04)
Transkrip: Erica Roy
Reka bentuk visual, poster dan benda-benda seperti itu sangat penting, terutamanya dalam persekitaran awal kanak-kanak. Amat menggoda untuk mempunyai bilik darjah yang sangat terang dan berwarna-warni dengan banyak hiasan. Saya telah belajar bagaimana ia boleh menjadi gangguan bagi sesetengah pelajar dan juga membebankan sesetengah pelajar. Saya fikir adalah penting untuk menggunakan visual dengan cara yang bertujuan, jadi saya tidak menyimpan sesuatu di dalam bilik darjah saya jika ia tidak mempunyai fungsi. Perkara yang terdapat di dalam bilik berkaitan secara langsung dengan kurikulum kami, jadi kami mempunyai sudut nombor yang kami wajib ada, dinding bunyi yang kami wajib ada. Tetapi selain itu, kami mempunyai peringatan visual, yang juga membantu mengukuhkan rutin untuk pelajar. Visual kami juga menggunakan imej yang jelas, menjadikannya mudah diakses, sekali lagi, oleh semua pelajar. Saya fikir ia juga penting—terutamanya apabila anda mereka bentuk persekitaran lebih awal—untuk benar-benar menjadikannya disengajakan dan berkongsi perkara ini dengan pelajar dan meluangkan masa untuk anda bercakap tentang apa yang ada di dinding dan mengapa ia berada di sana dan bagaimana ia boleh digunakan sebagai alat kerana saya fikir jika kita kehilangan aspek itu atau kita mempunyai terlalu banyak perkara yang hanya hiasan, ia hanya menambah lebih banyak kekusutan ke dalam bilik darjah dan ia boleh menjadi terlalu merangsang bagi sesetengah pelajar, terutamanya pelajar yang mencari visual tersebut untuk membantu mereka maju sepanjang hari mereka. Saya juga fikir adalah penting untuk memasukkan keluarga pelajar dalam persekitaran fizikal. Saya fikir ia membantu membina hubungan yang lebih kukuh antara rumah dan sekolah dan juga membantu mewujudkan rasa kekitaan untuk pelajar apabila mereka melihat bahawa identiti dan pengalaman mereka dihargai. Jadi salah satu cara saya melakukan ini adalah dengan meminta keluarga untuk berkongsi gambar. Saya membenarkan pelajar saya membawa masuk barang-barang dari rumah yang boleh dipamerkan di dalam bilik darjah kami dan yang kekal sepanjang tahun di ruang yang boleh mereka akses yang berada pada tahap mereka. Dengan cara itu mereka dapat melihat diri mereka tercermin dalam ruang tersebut dan mereka merasakan rasa kekitaan itu.
Semasa mereka bentuk persekitaran fizikal, guru juga harus mempertimbangkan pencahayaan dan bunyinya. Guru boleh menggunakan pencahayaan dan bunyi untuk mewujudkan persekitaran yang selesa yang kondusif untuk pelbagai aktiviti yang berlaku sepanjang hari. Contohnya, supaya kanak-kanak boleh terlibat dalam aktiviti bermain yang senyap dan lebih aktif semasa waktu tengah, kawasan blok boleh ditutup dengan permaidani untuk mengurangkan bunyi bising. Guru juga boleh mengingati:
- Pencahayaan semula jadi, atau cahaya dari tingkap, adalah yang terbaik apabila tersedia.
- Pencahayaan boleh digunakan untuk mencipta mood (cth, lampu kecil di kawasan kediaman rumah untuk menyerupai persekitaran rumah).
- Menggunakan bahan lantai yang meredam bunyi boleh mengurangkan bunyi dari pusat aktif. Kerusi dengan bahagian bawah kaki getah atau kerusi dengan bola tenis di atas bahagian bawah logam juga boleh membantu mengurangkan bunyi, begitu juga dengan hiasan dinding, langsir dan perabot lembut.
- Oleh kerana sesetengah kanak-kanak sensitif kepada bunyi yang kuat dan lampu terang, guru mungkin perlu mencari cara untuk meminimumkan bunyi bising dan mencipta ruang yang bercahaya malap untuk mereka.
- Keperluan kanak-kanak cacat penglihatan boleh ditangani dengan menggunakan pencahayaan secara strategik untuk membantu mereka terlibat dengan bahan bilik darjah.
Dalam temu bual ini, Erica Roy membincangkan pertimbangan pencahayaan dan bunyi untuk bilik darjahnya.
Erica Roy
Guru tadika
(masa: 1:34)
Transkrip: Erica Roy
Semasa mereka bentuk persekitaran fizikal, saya memikirkan tentang pencahayaan dan bunyi. Saya fikir walaupun ini mungkin kelihatan seperti perkara yang lebih kecil, ia mempunyai impak yang besar. Saya fikir mempunyai cahaya semula jadi sangat penting untuk mereka. Jika terlalu gelap, saya fikir pelajar akan hilang tumpuan. Dan juga, sekarang bilik darjah saya mempunyai lampu yang sangat terang dan itu kadangkala terlalu merangsang untuk sesetengah pelajar saya dan juga untuk saya. Anda tidak selalu diberi ruang yang paling sempurna untuk bekerja. Banyak kali anda perlu fleksibel, jadi sekarang kami bermain dengan cahaya semula jadi dan memastikan bidai kami terbuka berbanding cahaya atas—kerana itu sangat terang. Tetapi sekali lagi, saya fikir sesetengah pelajar boleh menjadi sangat sensitif terhadap cahaya yang sangat terang. Atau terlalu gelap juga bermakna masa tidur siang untuk ramai pelajar, jadi terdapat medium yang menggembirakan untuk ditemui di sana. Dan kemudian dengan bunyi, saya sangat suka mempunyai muzik yang tenang di dalam bilik darjah kami, tetapi itu juga berubah dari tahun ke tahun apabila saya mengenali pelajar saya. Satu perkara yang saya juga sangat suka ialah bunyi alam semula jadi semasa kami bekerja. Perkara yang membantu semua pelajar tenang dan membantu fokus kita berbanding muzik yang sangat kuat atau bunyi bising di dalam bilik darjah boleh menjadi sangat mengganggu dan juga boleh menjadi sangat membebankan atau menimbulkan kebimbangan bagi sesetengah pelajar.
Untuk pengetahuan anda
Untuk membantu mencegah tingkah laku yang mencabar:
- Minimumkan ruang terbuka yang besar di mana kanak-kanak boleh berlari
- Sediakan bahan yang mencukupi di dalam pusat supaya kanak-kanak tidak perlu bersaing untuk mendapatkannya
- Gunakan isyarat visual dan persekitaran untuk membantu kanak-kanak mengetahui perkara yang perlu dilakukan
Termasuk Keluarga
Guru boleh bekerjasama dengan keluarga untuk mewujudkan persekitaran fizikal yang mencerminkan kepentingan keluarga tersebut dan yang menggalakkan semangat kekitaan. Mereka boleh melakukan ini dengan:
- Mewujudkan papan komunikasi keluarga dan ruang alu-aluan di dalam bilik untuk berkongsi maklumat
- Meminta gambar keluarga dipamerkan di seluruh bilik darjah dan pusat awal kanak-kanak
- Meminta keluarga menyediakan sumber yang mewakili bahan dan objek yang digunakan anak mereka di rumah
- Memastikan latar belakang dan pengalaman keluarga dalam program ini, serta keluarga lain di seluruh dunia, diwakili melalui benda-benda seperti artifak, karya seni, poster, mainan dan teka-teki.
Termasuk Kanak-Kanak Kurang Upaya
Guru perlu memastikan kanak-kanak kecil kurang upaya dapat mengakses dan mengambil bahagian sepenuhnya dalam pengalaman pembelajaran. Contohnya, mereka boleh melakukannya dengan:
Menyediakan tempat duduk yang menyokong dan fleksibel untuk memenuhi keperluan kanak-kanak (contohnya, memastikan kaki kanak-kanak menyentuh lantai, menyediakan kusyen deria, menyediakan kerusi beg kacang)
xkusyen deria
glosari
- Meletakkan petak atau gambar di atas lantai untuk menunjukkan di mana kanak-kanak harus berbaris atau duduk
- Mengubah suai bahan, seperti penanda, untuk memudahkan kanak-kanak yang mengalami kesukaran motor untuk memegang (cth, menggunakan genggaman pensel)
- Menyediakan peralatan khusus (cth, sudu dikendalikan terbina, gunting penyesuaian) seperti yang disyorkan oleh ahli terapi cara kerja atau ahli terapi fizikal untuk membantu kanak-kanak menjadi lebih berdikari
- Menyediakan ruang untuk peralatan khusus (cth, walker) atau teknologi bantuan (contohnya, papan komunikasi)
- Mencipta bahan visual individu untuk membantu kanak-kanak mengambil bahagian dalam rutin harian (cth., buku selak)
teknologi bantuan (AT)
glosari
papan komunikasi
glosari
buku selak
glosari
Dalam temu bual ini, Ilene Schwartz bercakap tentang konsep Reka Bentuk Universal untuk Pembelajaran dalam persekitaran awal kanak-kanak dan Erica Roy membincangkan bagaimana beliau mengaplikasikan prinsip UDL.
Ilene Schwartz, PhD
Profesor Emeritus, Pendidikan Khas
Bekas Pengarah, Pusat Penyelidikan Haring
dan Latihan dalam Pendidikan Inklusif
Universiti Washington
(masa: 1:42)
Erica Roy
Guru tadika
(masa: 2:06)
Transkrip: Ilene Schwartz, PhD
Apabila kita memikirkan tentang Reka Bentuk Universal untuk Pembelajaran, salah satu cara paling mudah untuk memikirkannya ialah terdapat pelbagai cara untuk menyelesaikan masalah, pelbagai cara untuk menangani masalah, pelbagai cara untuk sampai ke teras apa yang kita cuba capai. Dan itu sangat penting apabila kita memikirkan tentang persekitaran. Contoh terbaik untuk ini ialah apabila kita memikirkan bagaimana masyarakat kita kini menggunakan potongan tepi jalan. Potongan tepi jalan dan pusingan telah dibangunkan dan diwajibkan untuk orang yang menggunakan kerusi roda atau mempunyai cabaran mobiliti lain. Tetapi sesiapa sahaja yang mempunyai kereta sorong bayi atau beg pakaian boleh menghargai betapa banyaknya manfaat yang mereka peroleh daripada pusingan atau potongan tepi jalan tersebut. Perkara yang sama berlaku dalam persekitaran awal kanak-kanak. Kita mungkin meletakkan petak permaidani pada masa bulatan untuk membantu sesetengah kanak-kanak memahami di mana badan mereka perlu berada, tetapi petak permaidani tersebut boleh memberi manfaat kepada semua kanak-kanak. Kita mungkin melabelkan setiap bilik di dalam bilik darjah di mana semuanya perlu diletakkan. Label tersebut membantu kanak-kanak yang sedang belajar membaca, mereka yang sedang belajar Bahasa Inggeris. Ia boleh memberi manfaat kepada semua jenis kanak-kanak. Jadi salah satu perkara apabila kita memikirkan tentang Reka Bentuk Universal untuk Pembelajaran ialah sokongan yang kita sediakan untuk sesetengah kanak-kanak mungkin memberi manfaat kepada semua kanak-kanak dan mungkin juga memberi manfaat kepada mereka dengan cara yang kita tidak fahami.
Transkrip: Erica Roy
Agar pelajar berjaya dan kekal terlibat di sekolah, saya fikir persekitaran fizikal adalah sangat penting. Di dalam bilik darjah saya, saya mempunyai pelbagai jenis pelajar dengan pelbagai kebolehan dan keperluan yang berbeza. Saya fikir Reka Bentuk Universal untuk Pembelajaran sangat berharga dalam memastikan bilik darjah menjadi ruang kekitaan dan ruang yang selamat dan selesa untuk semua pelajar. Apabila menyediakan persekitaran bilik darjah dan memikirkan tentang susunan perabot yang berbeza, sesuatu yang sangat penting bagi saya ialah mempunyai ruang terbuka dan juga mempunyai ruang yang jelas di dalam bilik darjah. Saya fikir apabila ruang lebih terbuka, ia membantu semua pelajar bergerak bebas di seluruh bilik darjah. Mungkin terdapat kerusi roda di dalam bilik darjah atau benda-benda seperti itu yang mungkin diperlukan oleh pelajar untuk mobiliti. Saya cuba memastikan tiada halangan supaya semua pelajar boleh bergerak bebas di dalam bilik darjah. Saya juga berpendapat bahawa mempunyai ruang yang jelas adalah berguna untuk pelajar mendapatkan apa yang mereka perlukan: Mempunyai kawasan yang menenangkan untuk pelajar pergi apabila mereka memerlukan rehat dan untuk pelajar tahu bahawa itulah ruang yang boleh mereka akses pada bila-bila masa sepanjang hari dan kemudian ruang yang ditetapkan dengan jelas untuk bermain dan belajar, seperti kerja meja kami, membantu pelajar tahu di mana mereka sepatutnya berada dan apa yang diharapkan daripada mereka di ruang tertentu itu. Jika persekitaran fizikal tidak dipertimbangkan dalam reka bentuk bilik darjah, ruang boleh menjadi terlalu berselerak, yang boleh menyebabkan perasaan yang melampau bagi pelajar. Ia boleh memberi kesan kepada fokus dan penglibatan. Ia juga boleh menyebabkan beberapa sensitiviti deria. Dan sekali lagi, jika ia tidak boleh diakses oleh semua pelajar, maka sesetengah pelajar tidak akan berasa seperti mereka sepatutnya berada. Saya rasa itu akan membuatkan mereka tidak berasa teruja tentang sekolah, tidak berasa bermotivasi untuk sekolah, tidak berasa dialu-alukan atau dihargai di dalam bilik darjah. Jadi saya fikir mempertimbangkan persekitaran fizikal adalah sangat penting.
Pertimbangan Tambahan untuk Bayi dan Kanak-kanak Kecil
Guru mempunyai banyak kawalan ke atas apa yang bayi dan kanak-kanak kecil (iaitu, lahir hingga 24 bulan) alami dalam persekitaran fizikal. Ini sekurang-kurangnya sebahagiannya disebabkan oleh bayi dan kanak-kanak kecil yang bergantung kepada orang dewasa untuk mobiliti mereka. Oleh kerana itu, mengatur bilik darjah untuk bayi dan kanak-kanak kecil memerlukan beberapa pertimbangan khusus selain daripada yang diterangkan di atas. Ini termasuk:
- Menyimpan semua bahan yang sesuai di persekitaran yang mudah diakses oleh bayi dan kanak-kanak kecil supaya mereka boleh meneroka sendiri dan seterusnya mengembangkan kemandirian dan inisiatif
- Mewujudkan ruang di mana kanak-kanak boleh merangkak dan berjalan. Pergerakan kendiri adalah penting untuk perkembangan emosi kanak-kanak kecil. Merangkak ke arah mainan yang diingini dan mengambilnya membantu kanak-kanak kecil mengembangkan perasaan yakin diri dan pencapaian.
- Menyediakan loteng dan struktur pendakian yang selamat untuk menyokong perkembangan kemahiran motor
Dengarkan semasa Rob Corso menerangkan mengapa sangat penting bagi guru untuk mewujudkan persekitaran yang memupuk dan responsif untuk bayi dan kanak-kanak kecil (masa: 1:31).
Rob Corso, PhD
Pengarah Eksekutif, Konsortium Model Piramid
Universiti Vanderbilt
Transkrip: Rob Corso, PhD
Kunci persekitaran yang berkesan untuk bayi dan kanak-kanak kecil adalah dengan menerapkan konsep pengasuhan dan penjagaan responsif, yang merupakan gabungan hubungan dalam persekitaran. Tingkah laku orang dewasa meletakkan asas untuk perkembangan bayi dan kanak-kanak kecil yang sihat. Persekitaran dan kurikulum benar-benar digabungkan bersama untuk mengetahui sejauh mana penjaga dapat responsif terhadap rutin harian waktu makan, waktu tidur siang, dan penukaran lampin. Jadi, betapa kondusifnya persekitaran untuk penjaga dapat bertindak balas dengan cepat dan tepat terhadap keperluan bayi dan kanak-kanak kecil adalah teras kepada apa yang menjadikan sesuatu persekitaran berkualiti tinggi. Di samping itu, untuk bayi dan kanak-kanak kecil, persekitaran berkualiti tinggi perlu mempunyai ruang untuk mereka meneroka secara bebas dan selamat dengan cara yang menarik dan menarik, tenang, dan boleh menggalakkan interaksi antara orang dewasa dan kanak-kanak, serta kanak-kanak dan kanak-kanak lain. Persekitaran untuk bayi dan kanak-kanak kecil adalah tentang cara memastikan penjaga dapat membentuk hubungan yang rapat dan terjamin dengan kanak-kanak. Apabila orang dewasa prihatin, responsif dan konsisten, bayi dan kanak-kanak kecil belajar bahawa mereka dihargai dan dunia ini memuaskan dan boleh diramal, jadi ini semua adalah sebahagian daripada persekitaran untuk bayi dan kanak-kanak kecil.
Kajian menunjukkan
Satu kajian semula terhadap 88 kajian tentang persekitaran fizikal awal kanak-kanak mencadangkan faktor-faktor yang memberi kesan positif kepada perkembangan kanak-kanak:
- Ruang bersih dan selamat—Persekitaran yang selamat dan sihat menggalakkan perkembangan kanak-kanak.
- Pelbagai ruang dan bahan—Ini dapat memudahkan penerokaan dan penemuan, penglibatan dan interaksi sosial.
- Bahan yang sesuai—Menyediakan buku dan bahan yang sesuai dengan perkembangan dapat meningkatkan kemahiran kognitif.
- Ruang yang ditetapkan—Ruang yang mempunyai tema (contohnya, ruang dapur) menggalakkan pembelajaran lanjutan dan permainan koperatif.
- Ruang yang selesa—Menyediakan ruang untuk pelajar meluangkan masa bersendirian atau intim dapat menggalakkan perkembangan emosi.
- Ruang luar—Apabila ruang ini mempunyai kawasan permainan yang jelas dan bahan yang sesuai, kanak-kanak lebih cenderung untuk terlibat dalam aktiviti yang mereka minati dan membuat peraturan mereka sendiri. Ini dapat memudahkan dan menggalakkan kemahiran membuat pilihan, menyelesaikan masalah dan mengawal diri serta menggalakkan interaksi positif antara kanak-kanak.
(Berti dkk., 2019)
Satu kajian terhadap kanak-kanak prasekolah menunjukkan bahawa kualiti persekitaran fizikal (ruang, perabot, bahan) berkorelasi dengan peningkatan kemahiran akademik dan literasi bagi mereka yang dikelaskan sebagai berisiko dari segi sosial dan ekonomi.
(Mashburn, 2008)
| Contoh Persekitaran Berkualiti Tinggi dan Kurang Menyokong | |
| Kualiti tinggi | Kurang Menyokong |
 |
 |
|
Dalam persekitaran berkualiti tinggi ini:
|
Dalam persekitaran yang kurang menyokong ini:
* Nota: Guru ini mungkin memerlukan lebih banyak ruang terbuka jika kanak-kanak menggunakan kerusi roda. Jika ini berlaku, keputusan mengenai ruang mesti dipertimbangkan dengan teliti, dengan mengambil kira kanak-kanak di dalam bilik darjah. |
Aktiviti
Semak gambar bilik darjah prasekolah di bawah dan bincangkan kekuatan susunan fizikal, serta beberapa kemungkinan perubahan yang boleh anda lakukan untuk memperbaikinya.
Kekuatan:
- Bilangan pusat yang mencukupi
- Menggunakan rak buku, kuda-kuda dan perabot lain untuk memecahkan bilik menjadi pusat-pusat kecil
- Pelbagai jenis dan kuantiti bahan tersedia dan boleh diakses oleh kanak-kanak, membolehkan mereka bermain secara bebas atau bekerja dalam kumpulan kecil
- Visual diletakkan pada paras mata
Perlu penambahbaikan:
- Pusat boleh ditakrifkan dengan lebih baik untuk mengehadkan ruang terbuka
- Cipta kawasan yang tenang dengan bahan lembut (cth, permaidani, bantal, kerusi pundi kacang)
- Lekatkan gambar keluarga di dinding pada paras mata
- Pastikan ruang membenarkan penyertaan dan akses penuh untuk semua kanak-kanak
- Tambahkan label untuk mengenal pasti pusat
- Tingkatkan pencahayaan semula jadi (jika boleh)
