Hoe sal mev. Begay weet dat sy haar studente alles leer wat hulle vanjaar moet leer?
Bladsy 1: Standaarde
Daar is twee tipes standaarde: inhoud en prestasie (prestasie). Inhoudstandaarde skep 'n duidelike uiteensetting van die noodsaaklike kennis, vaardighede en begrip wat studente in 'n gegewe inhoudsarea moet bemeester. Inhoudstandaarde verwys na wat in spesifieke inhoudsareas onderrig word (bv. lees, taalkuns, wiskunde, wetenskap, geskiedenis). Hulle definieer die breedte en diepte van kennis, vaardighede en prosesse wat binne 'n gegewe domein onderrig moet word. Omdat state en skooldistrikte daarna streef om studenteprestasie te verhoog, sluit onderwyspersoneel en ander belanghebbendes in die gemeenskap uitdagende en streng inhoud in die ontwikkeling van standaarde in.
Alle state het inhoudstandaarde ontwikkel in ten minste die areas van lees-/taalkuns, wiskunde en wetenskap. Die meeste state het ook inhoudstandaarde in ander areas ontwikkel, insluitend kuns, gesondheid, tegnologie en loopbaanonderwys. Slegs die akademiese areas word egter met behulp van grootskaalse toetse geassesseer.
Die Nasionale Raad van Wiskunde-onderwysers (NCTM) en die Nasionale Akademies het twee invloedryke standaarddokumente gepubliseer wat as basis dien vir die vasstelling van nasionale standaarde. Hierdie opvoedkundige standaarde beklemtoon beide spesifieke kennis en vaardighede, terwyl dit ook aanspreek hoe die kennis deur probleemoplossing en werklike toepassings gebruik moet word. Die standaarde beklemtoon die toepassing van kennis en nie net papegaai-leer of die memorisering van feite nie. Dit lei tot meer "aktiewe rolle vir studente, minder onderwysergerigte onderrig, minder papegaai-vaardigheidsontwikkeling, en meer klem op studente se begrip van onderwerpe en hoe om wiskunde en wetenskap te verbind as bloot die leer van inhoud."
Luister terwyl Diane Torres-Velásquez praat oor kinders wat aktiewe deelnemers aan hul leerproses is (tyd: 1:15).
Diane Torres-Velásquez, PhD
Medeprofessor, Departement Spesiale Onderwys
Universiteit van New Mexico
Transkripsie: Diane Torres-Velásquez, PhD
Wiskunde gaan eintlik oor die wêreld rondom ons en die sin daarvan maak. En so, terwyl ons na hierdie tipe persepsie van wiskunde kyk, is dit regtig belangrik vir ons om te verstaan dat dit veel meer is as om net te leer optel en aftrek en vermenigvuldig en deel deur net die stappe te leer. Ons kyk na wiskunde op 'n manier wat kinders op 'n baie dieper vlak betrek en waar kinders deelneem. Hulle is aktiewe deelnemers aan hul leer en hul ervaring van wiskunde, en so wanneer ons na die werkwoorde kyk terwyl ons wiskunde-onderrig beplan, wanneer ons kyk na die werkwoorde van wat dit is om wiskunde te doen, kyk ons na woorde soos verken , los op , regverdig , ontwikkel , woorde wat aksiewoorde is en nie net die rigtinggewende woorde wat ons gebruik om met rekenkunde te assosieer nie. Dus, wanneer ons na die standaarde kyk, die vyf doelwitte wat deur die NCTM-standaarde uiteengesit is, was om eerstens te leer om wiskunde te waardeer, om selfversekerd te raak in die vermoë om wiskunde te doen, om wiskundige probleemoplossers te word, om te leer om wiskunde te kommunikeer, en om wiskundig te redeneer.
Prestasiestandaarde
Prestasie- of prestasiestandaarde verwys na die vlak van bemeestering van die inhoud wat van die student verwag word om te bereik. Hierdie prestasiestandaarde vertaal inhoud in eksplisiete inligting en vaardigheidsvlakke wat van studente verwag word om te demonstreer. Met ander woorde, 'n skoolstelsel aanvaar standaarde vir inhoudsareas wat die prestasie-uitkomste identifiseer wat van studente verwag word om te bereik. Onderwysers moet bewus wees van die spesifieke standaarde om kongruente onderrigprogramme te ontwikkel. Opvoedkundige doelwitte moet volgens graadvlak geskryf word en 'n maatstaf verskaf wat van studente verwag word om elke akademiese skooljaar te bereik.
Vervolgens word assesserings op staats- (en distriksvlak) vlak gebruik om leerders se prestasie van die inhoudstandaarde te meet. Vandag se assesserings meet ook die toepassing van kennis en vaardighede en lei hoe onderwysers die inhoud moet onderrig. Skoolpersoneel moet kan identifiseer wanneer leerders se prestasie aan die standaarde voldoen en wanneer nie. Skoolpersoneel kan die prestasieresultate van individuele klaskamers analiseer om onderwysers te identifiseer wat hul onderrigmetodes moet aanpas.
