Πώς μπορούν οι καθηγητές να σχεδιάσουν τα διαδικτυακά τους μαθήματα;

Αντριάν Ζάιφερτ, PhD

Έτσι, η διδασκαλία μεταφέρθηκε «εντάξει». Μου πήρε λίγο χρόνο να τη συνηθίσω. Στην αρχή ένιωθα σαν να ήταν η πρώτη μου χρονιά διδασκαλίας, όπως ένιωσα την πρώτη φορά που στεκόμουν μπροστά σε μια ομάδα 50, 100 φοιτητών. Αλλά αφού μπεις στον ρυθμό της διδασκαλίας, αποκτάς αυτόν τον νοητικό χώρο ότι την έχεις εξασκήσει, ότι έχεις επίγνωση του πώς θα εξελιχθεί, του πώς περνάει ο χρόνος. Έτσι, γίνεται σαν να δίνεις διδασκαλία σε μια κανονική τάξη, ίσως σε μικρότερα κομμάτια, αλλά παρόλα αυτά, μιλάς για ένα θέμα, λες μια ιστορία, χρησιμοποιείς τις διαφάνειές σου και περνάς από το υλικό με τον ίδιο τρόπο.

Μία από τις δυσκολίες ήταν η αξιολόγηση της αντίδρασης των μαθητών. Είχα συνηθίσει πολύ να κοιτάζω τα πρόσωπα των μαθητών μετά ή κατά τη διάρκεια της παρουσίασης για να κρίνω πράγματα όπως: Πόσο καιρό πρέπει να μιλήσουμε γι' αυτό ; Ή: Είναι μια ενδιαφέρουσα ερώτηση; Ή: Το έχετε ακούσει αυτό σε άλλο μάθημα και επομένως είναι κάτι για το οποίο δεν χρειάζεται να μιλήσουμε ξανά; Και μόνο από τις εκφράσεις του προσώπου ή απλώς από μια πολύ γρήγορη ερώτηση και απάντηση, θα μπορούσα να υπολογίσω πόσο χρόνο θα αφιερώσω σε κάποια ύλη σε σχέση με άλλες. Και αυτό μου λείπει πραγματικά με αυτό το διαδικτυακό μάθημα. Η διδασκαλία σε μικρότερα τμήματα βοηθάει και οι συζητήσεις μέσω Zoom μπορούν να βοηθήσουν, οπότε αφήνω μέρος της ύλης για να συζητηθεί με τους μαθητές, ώστε να μπορέσω να την αξιολογήσω στη συνέχεια.

Τζο Μπάντι, PhD

Προτεραιότητα σε είδη εργαλείων

Όσον αφορά τα εργαλεία που θα χρησιμοποιήσω, σίγουρα θα σκεφτόμουν διάφορους τύπους. Ένα από αυτά είναι τα εργαλεία τηλεδιάσκεψης όπως το Zoom ή το Teams ή το Google Meet, τα οποία επιτρέπουν σε εσάς και τους μαθητές σας να έχετε μια σύγχρονη πλατφόρμα για να αλληλεπιδράτε σε συσκέψεις. Δεν υπάρχει υποκατάστατο της μάθησης πρόσωπο με πρόσωπο, αλλά το πιο κοντινό που έχουμε είναι αυτά τα εργαλεία τηλεδιάσκεψης που προσφέρουν σημαντικά την αίσθηση άμεσης αλληλεπίδρασης και συνεργατικής μάθησης, σχεδιασμού, επίλυσης προβλημάτων, συζήτησης, δημιουργικών έργων, ό,τι θέλετε. Αυτά μπορεί να έχουν τον εκπαιδευτή παρόντα σε συσκέψεις τύπου τάξης ή μπορούν να είναι μικρές ομαδικές συνεδρίες που οργανώνονται από τους ίδιους τους μαθητές για να επιτρέπουν περισσότερα συνεργατικά έργα, τα οποία είναι επίσης χρήσιμα για την προώθηση μιας μαθησιακής κοινότητας σε ένα μάθημα.

Το δεύτερο σύνολο εργαλείων που θα λάβω υπόψη μου θα μπορούσαν να είναι τα ψηφιακά εργαλεία κοινωνικής ανάγνωσης, όπως το Perusall ή το Hypothesis. Υπάρχουν πλατφόρμες στις οποίες οι εκπαιδευτές μπορούν να υποβάλουν ένα κείμενο, συνήθως σε μορφή PDF, και οι μαθητές μπορούν να το διαβάσουν, να επισημάνουν ενότητες και να κάνουν σχόλια στα περιθώρια. Με αυτόν τον τρόπο, μπορούν να δουν τα σχόλια ο ένας του άλλου. Μπορούν να διαβάσουν μαζί και να μάθουν από την άποψη ο ένας του άλλου για τα γραπτά. Αυτή η κοινωνική σχολίαση είναι εξαιρετικά χρήσιμη, ειδικά σε μαθήματα που απαιτούν έντονη ανάγνωση.

Θα πρότεινα επίσης να ληφθεί υπόψη η χρήση εργαλείων λήψης σημειώσεων. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ένα απλό Έγγραφο ή Φύλλο Εργασίας Google ή κάτι σαν το Padlet, το οποίο έχει λίγο περισσότερες γραφικές διεπαφές που μπορούν να χρησιμοποιήσουν οι μαθητές για να δημοσιεύουν σχόλια και σκέψεις σχετικά με διαφορετικά αναγνώσματα ή συνήθεις ερωτήσεις. Μπορεί να βοηθήσει τους μαθητές να μάθουν να κρατούν καλύτερα σημειώσεις. Αλλά μπορεί επίσης να επιτρέψει στους μαθητές να έχουν πιο σύγχρονους ή ασύγχρονους τρόπους συνεργασίας που είναι κατάλληλοι για υβριδικές τάξεις. Αυτές μπορούν να ληφθούν τη στιγμή και κατά τη διάρκεια μιας σύγχρονης συνάντησης ή μπορούν να συμβούν ασύγχρονα με την πάροδο του χρόνου. Και μπορούν επίσης να παρέχουν ένα προσβάσιμο αρχείο μάθησης για μαθητές που μπορεί να έχουν, ας πούμε, προβλήματα πρόσβασης με τηλεδιάσκεψη. Έτσι, εργαλεία λήψης σημειώσεων όπως αυτό μπορούν να είναι εξαιρετικά χρήσιμα για την ανάπτυξη δεξιοτήτων των μαθητών και τη διατήρηση μιας αίσθησης μαθησιακής κοινότητας, ακόμη και με ασύγχρονους τρόπους.

Τζο Μπάντι, PhD

Ευθυγράμμιση με τους στόχους του μαθήματος και περιορισμός του αριθμού των εργαλείων

Η σαφήνεια των στόχων είναι πραγματικά κρίσιμη εδώ. Ας υποθέσουμε ότι διδάσκετε ένα μάθημα ψυχολογίας και θέλετε πραγματικά οι μαθητές να διαβάζουν και να γράφουν εκτενώς για την ψυχολογική θεωρία και τις αρχές της έρευνας, τότε πιθανότατα θα θελήσετε να εστιάσετε ίσως σε ψηφιακά εργαλεία κοινωνικής ανάγνωσης ή σε φόρουμ συζήτησης στο LMS σας, όπου οι μαθητές μπορούν να απαντήσουν στις αναγνώσεις συνεργατικά. Και αυτά μπορεί να είναι τα μόνα εργαλεία που πραγματικά σας ενδιαφέρουν να χρησιμοποιήσετε.

Νομίζω ότι είναι σημαντικό γενικά να αναθέτετε μόνο ορισμένα εργαλεία που είτε θα είναι εύκολο να τα μάθετε είτε, αν είναι δύσκολο να τα μάθετε, θα είναι αυτά που χρησιμοποιείτε τακτικά, έτσι ώστε η προσπάθεια των μαθητών να ανεβάσουν την καμπύλη μάθησης να αξίζει τον κόπο στο τέλος. Για παράδειγμα, μπορώ να φανταστώ να χρησιμοποιώ, ας πούμε, εργαλεία επεξεργασίας βίντεο, τα οποία δεν είναι απαραίτητα εύκολο να τα μάθεις, σε ένα μάθημα που επικεντρώνεται στην τέχνη και την παραγωγή ταινιών. Διαφορετικά, όμως, πιθανότατα δεν θα θέλατε να το κάνετε αυτό αν πρόκειται για μια μεμονωμένη εργασία. Επομένως, χρησιμοποιήστε εργαλεία επιλεκτικά και χρησιμοποιήστε μόνο αυτά στα οποία οι μαθητές έχουν ήδη πρόσβαση και μπορούν να χρησιμοποιήσουν σχετικά εύκολα.

Ίσως θελήσετε να το περιορίσετε σε δύο ή τρία που είναι χρήσιμα για εσάς. Θα έλεγα ότι αυτό όχι μόνο βοηθά τους μαθητές σας, αλλά βοηθάει και εσάς. Μπορεί να χρειαστεί λίγος χρόνος για να μάθετε το εργαλείο εξαρχής. Και υπάρχουν πολλά έξοδα χρησιμοποιώντας ένα σωρό διαφορετικά εργαλεία με τους μαθητές, καθώς μπορεί να χρειαστούν τεχνική υποστήριξη και έρχονται σε εσάς για να μάθουν πώς να το χρησιμοποιούν. Έτσι, όσο λιγότερα εργαλεία χρησιμοποιείτε, τόσο λιγότερη δουλειά θα πρέπει να κάνετε με τους μαθητές για να τους βοηθήσετε να συμμετέχουν πληρέστερα στο μάθημα.